Sprzeciw od nakazu zapłaty: co zrobić po odebraniu pisma z sądu?

Sprzeciw od nakazu zapłaty pozwala pozwanemu zakwestionować roszczenie dochodzone przez wierzyciela w postępowaniu upominawczym. Jeżeli otrzymałeś nakaz zapłaty, nie należy ignorować korespondencji z sądu. Brak odpowiedniej reakcji może doprowadzić do uprawomocnienia się nakazu, a następnie do wszczęcia egzekucji komorniczej.

W sprzeciwie pozwany może zakwestionować między innymi:

• istnienie długu,
• wysokość żądanej kwoty,
• sposób obliczenia odsetek,
• prawidłowość wypowiedzenia umowy,
• legitymację wierzyciela,
• wymagalność roszczenia,
• prawidłowość wykonania umowy,
• brak uwzględnienia dokonanych wpłat,
• przedawnienie należności.

Wniesienie sprzeciwu nie oznacza automatycznej wygranej. Powoduje jednak, że nakaz zapłaty traci moc w zaskarżonej części, a pozwany uzyskuje możliwość przedstawienia swojego stanowiska.

Kancelaria Doradców Prawnych ELEX pomaga przygotowywać sprzeciwy, analizować dokumenty oraz prowadzić sprawy cywilne we Włocławku.

Czym jest nakaz zapłaty?

Nakaz zapłaty jest orzeczeniem wydawanym przez sąd najczęściej na posiedzeniu niejawnym, bez wcześniejszego przeprowadzania rozprawy i wysłuchania pozwanego.

Sąd wydaje nakaz na podstawie:

• twierdzeń przedstawionych w pozwie,
• dokumentów dołączonych przez powoda,
• informacji dotyczących wysokości i wymagalności roszczenia.

Otrzymanie nakazu nie oznacza więc, że sąd przeprowadził już pełne postępowanie dowodowe i ostatecznie uznał rację wierzyciela.

Pozwany może zakwestionować nakaz, przedstawiając własne argumenty i dowody. W tym celu należy wnieść właściwy środek zaskarżenia w terminie wskazanym w pouczeniu.

Sprzeciw czy zarzuty od nakazu zapłaty?

Przed przygotowaniem pisma należy sprawdzić, w jakim postępowaniu sąd wydał nakaz.

Od rodzaju postępowania zależy nazwa właściwego środka zaskarżenia.

Rodzaj postępowania	Właściwy środek
Postępowanie upominawcze	Sprzeciw od nakazu zapłaty
Elektroniczne postępowanie upominawcze	Sprzeciw od nakazu zapłaty
Postępowanie nakazowe	Zarzuty od nakazu zapłaty
Europejskie postępowanie nakazowe	Sprzeciw według szczególnych zasad

Sprzeciw i zarzuty nie są tym samym pismem. W przypadku postępowania nakazowego obowiązują odmienne zasady dotyczące między innymi opłaty, skutków wydania nakazu oraz prowadzenia dalszego postępowania.

Rodzaj wydanego nakazu powinien być wskazany w nagłówku orzeczenia oraz w pouczeniu dołączonym przez sąd.

Kiedy można złożyć sprzeciw od nakazu zapłaty?

Sprzeciw można wnieść, gdy pozwany nie zgadza się z nakazem wydanym w postępowaniu upominawczym.

Najczęściej podstawą sprzeciwu jest sytuacja, w której:

• dług nie istnieje,
• zobowiązanie zostało spłacone,
• pozwany nie zawierał wskazanej umowy,
• umowa została rozwiązana,
• powód nie wykonał swojego świadczenia,
• towar albo usługa były wadliwe,
• roszczenie nie jest jeszcze wymagalne,
• wierzyciel błędnie obliczył zadłużenie,
• nie uwzględniono dokonanych wpłat,
• naliczono nienależne odsetki lub opłaty,
• roszczenie uległo przedawnieniu,
• powód nie wykazał nabycia wierzytelności,
• pozew skierowano przeciwko niewłaściwej osobie.

Sprzeciw może dotyczyć całego nakazu albo tylko określonej części roszczenia.

Jaki jest termin na wniesienie sprzeciwu?

Jeżeli nakaz zapłaty wydany w postępowaniu upominawczym został doręczony pozwanemu w Polsce, termin na wniesienie sprzeciwu wynosi co do zasady dwa tygodnie od dnia doręczenia.

Jeżeli nakaz ma zostać doręczony poza granicami kraju, termin może wynosić:

• miesiąc – w przypadku doręczenia na terytorium Unii Europejskiej,
• trzy miesiące – w przypadku doręczenia poza terytorium Unii Europejskiej.

Najważniejsza jest jednak treść pouczenia otrzymanego wraz z nakazem. Sąd powinien wskazać w nim:

• rodzaj środka zaskarżenia,
• termin jego wniesienia,
• sąd, do którego należy skierować pismo,
• dopuszczalny sposób złożenia sprzeciwu,
• skutki braku reakcji.

Datę odebrania przesyłki warto zapisać i zachować kopertę oraz potwierdzenie doręczenia.

Jak liczyć termin na sprzeciw?

Dnia odebrania nakazu nie wlicza się do terminu. Termin rozpoczyna bieg następnego dnia.

Przykładowo, jeżeli nakaz został odebrany 2 września, pierwszy dzień terminu przypada 3 września.

Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę albo dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa następnego dnia, który nie jest sobotą ani dniem wolnym.

Nie warto jednak czekać do ostatniego dnia. Wcześniejsze przygotowanie pozwala:

• przeanalizować pozew,
• zebrać dokumenty,
• ustalić zarzuty,
• sprawdzić przedawnienie,
• poprawnie oznaczyć zakres zaskarżenia,
• uniknąć błędów formalnych.

Gdzie należy złożyć sprzeciw?

Sprzeciw wnosi się do sądu, który wydał nakaz zapłaty. Dane sądu oraz wydział powinny znajdować się w nagłówku orzeczenia.

Sprzeciw można złożyć w sposób wskazany w pouczeniu, najczęściej:

• osobiście w biurze podawczym sądu,
• pocztą,
• za pośrednictwem właściwego systemu teleinformatycznego, jeżeli przepisy dopuszczają lub wymagają taki sposób.

Pisma nie należy wysyłać na zwykły adres e-mail sądu. Wiadomość e-mail co do zasady nie zastępuje prawidłowo wniesionego pisma procesowego.

W przypadku wysłania sprzeciwu pocztą należy zachować potwierdzenie nadania.

Co powinien zawierać sprzeciw od nakazu zapłaty?

Sprzeciw powinien spełniać wymagania pisma procesowego. Musi również jednoznacznie wskazywać zakres zaskarżenia oraz stanowisko pozwanego.

W piśmie należy umieścić:

• nazwę i adres sądu,
• oznaczenie wydziału,
• sygnaturę sprawy,
• dane powoda,
• dane pozwanego,
• tytuł pisma,
• informację, czy nakaz jest zaskarżany w całości, czy w części,
• zarzuty wobec żądania pozwu,
• opis stanowiska pozwanego,
• wnioski dowodowe,
• żądanie oddalenia powództwa,
• podpis pozwanego albo pełnomocnika,
• wykaz załączników.

Jeżeli sprzeciw dotyczy tylko części nakazu, należy dokładnie wskazać:

• zaskarżaną kwotę,
• określone odsetki,
• poszczególne roszczenia,
• część dotyczącą kosztów.

Niezaskarżona część nakazu może się uprawomocnić.

Czy sprzeciw musi zawierać uzasadnienie?

Sprzeciw powinien przedstawiać konkretne stanowisko pozwanego. Samo stwierdzenie „nie zgadzam się z nakazem” może nie zapewnić właściwej ochrony interesów, zwłaszcza gdy sprawa będzie dalej rozpoznawana przez sąd.

W uzasadnieniu warto opisać:

• przebieg relacji z powodem,
• podstawę powstania sporu,
• zawarte umowy,
• dokonane płatności,
• sposób wykonania zobowiązania,
• błędy w rozliczeniu,
• zastrzeżenia do towaru lub usługi,
• korespondencję prowadzoną z wierzycielem,
• okoliczności związane z przedawnieniem.

Argumenty powinny być uporządkowane i powiązane z konkretnymi dokumentami.

W sprawie prowadzonej w elektronicznym postępowaniu upominawczym obowiązują szczególne zasady – do sprzeciwu w EPU nie dołącza się dowodów.

Jakie dowody dołączyć do sprzeciwu?

W zwykłym postępowaniu upominawczym do sprzeciwu warto dołączyć dowody potwierdzające stanowisko pozwanego.

Mogą to być:

• umowy i aneksy,
• potwierdzenia przelewów,
• faktury i rachunki,
• protokoły odbioru,
• reklamacje,
• wypowiedzenia umowy,
• wiadomości e-mail,
• wiadomości SMS,
• pisemne uzgodnienia stron,
• wezwania do zapłaty,
• odpowiedzi na wezwania,
• zdjęcia,
• nagrania,
• dane świadków,
• potwierdzenia zwrotu towaru,
• dokumenty dotyczące cesji wierzytelności.

Każdy dowód powinien potwierdzać określoną okoliczność. Warto więc wskazać, jaki fakt ma zostać wykazany za pomocą danego dokumentu albo zeznań świadka.

Czy sprzeciw można wnieść tylko od części nakazu?

Tak. Pozwany może zaskarżyć nakaz:

• w całości,
• w części dotyczącej należności głównej,
• w zakresie części kwoty,
• wyłącznie w zakresie odsetek,
• w zakresie kosztów postępowania,
• tylko w odniesieniu do jednego z kilku roszczeń.

Nakaz traci moc wyłącznie w części objętej skutecznie wniesionym sprzeciwem. Pozostała część może stać się prawomocna i zostać skierowana do egzekucji.

Dlatego zakres zaskarżenia powinien zostać określony precyzyjnie.

Czy sprzeciw od nakazu zapłaty jest płatny?

Sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym co do zasady nie podlega opłacie sądowej.

Nie oznacza to jednak, że dalsze postępowanie nie wiąże się z ryzykiem kosztów. Strona przegrywająca może zostać zobowiązana między innymi do zwrotu:

• opłaty od pozwu poniesionej przez powoda,
• kosztów zastępstwa procesowego,
• wydatków związanych z opinią biegłego,
• kosztów świadków,
• innych uzasadnionych kosztów procesu.

Przed wniesieniem sprzeciwu warto więc ocenić nie tylko termin, ale także dowody, ryzyko procesowe i możliwe koszty.

Jakie zarzuty można podnieść w sprzeciwie?

Rodzaj zarzutów zależy od podstawy roszczenia oraz dokumentów przedstawionych przez powoda.

Nieistnienie zobowiązania

Pozwany może wskazać, że nie zawierał umowy, nie składał zamówienia albo nie otrzymał świadczenia, za które powód żąda zapłaty.

Spełnienie świadczenia

Jeżeli należność została zapłacona, należy wskazać datę i kwotę płatności oraz dołączyć potwierdzenie przelewu lub pokwitowanie.

Przedawnienie roszczenia

Jeżeli upłynął właściwy termin, można podnieść zarzut przedawnienia. Wcześniej trzeba jednak sprawdzić, czy termin nie został przerwany przez pozew, uznanie długu lub wcześniejszą egzekucję.

Więcej informacji znajdziesz we wpisie przedawnienie długu – kiedy można bronić się przed zapłatą.

Brak wymagalności

Roszczenie może być dochodzone zbyt wcześnie, np. przed upływem terminu płatności albo bez wymaganego wypowiedzenia umowy.

Błędna wysokość zadłużenia

Powód może nie uwzględnić wpłat, rabatów, korekt, zwrotów lub dokonać nieprawidłowego naliczenia odsetek.

Brak wykazania cesji

Jeżeli pozew złożyła firma windykacyjna albo fundusz, powinien wykazać, że skutecznie nabył konkretną wierzytelność wobec pozwanego.

Niewykonanie lub niewłaściwe wykonanie umowy

Pozwany może wskazać, że powód nie wykonał swojej części umowy, wykonał ją wadliwie albo dostarczył towar lub usługę niezgodną z uzgodnieniami.

Potrącenie

W określonych przypadkach pozwany może powołać się na własną wierzytelność wobec powoda i złożyć zarzut potrącenia. Dopuszczalność oraz skuteczność takiego zarzutu zależą od spełnienia wymagań przewidzianych przez przepisy.

Sprzeciw od nakazu zapłaty w e-sądzie

Elektroniczne postępowanie upominawcze prowadzi Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie, nazywany e-sądem.

Jeżeli nakaz został wydany w EPU, sprzeciw można złożyć:

• elektronicznie przez system e-sądu,
• w postaci papierowej, jeżeli pozwany nie wybrał komunikacji elektronicznej.

Po wybraniu komunikacji elektronicznej dalsze pisma należy wnosić przez system teleinformatyczny.

Do sprzeciwu w EPU nie dołącza się dowodów. Złożenie sprzeciwu jest bezpłatne.

W przypadku skutecznego wniesienia sprzeciwu sąd umarza elektroniczne postępowanie upominawcze w zakresie, w którym nakaz utracił moc. Wierzyciel może następnie wnieść pozew w zwykłym postępowaniu.

Aktualne informacje dotyczące sposobu wniesienia sprzeciwu znajdują się na stronie Elektroniczne postępowanie upominawcze – informacje dla pozwanego.

Sprzeciwu w EPU nie należy przesyłać przez ePUAP ani na zwykły adres e-mail e-sądu, ponieważ takie działanie może nie wywołać skutków procesowych.

Co dzieje się po wniesieniu sprzeciwu?

Skutki zależą od rodzaju postępowania.

W zwykłym postępowaniu upominawczym nakaz traci moc w części zaskarżonej sprzeciwem. Następnie sprawa jest rozpoznawana według właściwych przepisów.

Sąd może:

• wezwać strony do złożenia dodatkowych pism,
• zobowiązać do przedstawienia dowodów,
• wyznaczyć posiedzenie przygotowawcze,
• skierować strony do mediacji,
• wyznaczyć rozprawę,
• przesłuchać świadków,
• przeprowadzić dowód z opinii biegłego,
• wydać wyrok na posiedzeniu niejawnym, jeżeli pozwalają na to przepisy.

Po przeprowadzeniu postępowania sąd może:

• oddalić powództwo,
• uwzględnić je w całości,
• uwzględnić je tylko w części,
• umorzyć postępowanie,
• zatwierdzić ugodę zawartą przez strony.

W EPU skuteczny sprzeciw prowadzi natomiast do umorzenia elektronicznego postępowania w zaskarżonym zakresie.

Czy wniesienie sprzeciwu zatrzymuje egzekucję?

Sprzeciw wniesiony w terminie zapobiega uprawomocnieniu się nakazu w zaskarżonej części. W zwykłej sytuacji wierzyciel nie może więc na podstawie tej części nakazu rozpocząć egzekucji.

Inaczej może wyglądać sprawa, gdy:

• nakaz wcześniej uznano za doręczony,
• nakaz zdążył się uprawomocnić,
• wierzyciel uzyskał klauzulę wykonalności,
• egzekucja została już wszczęta,
• nakaz wysłano na nieaktualny adres.

W takim przypadku samo przygotowanie sprzeciwu może nie wystarczyć. Konieczne może być także złożenie odpowiednich wniosków dotyczących prawomocności, doręczenia, zawieszenia postępowania albo egzekucji.

Jeżeli komornik prowadzi już czynności, warto sprawdzić również, kiedy można złożyć skargę na czynności komornika.

Nakaz zapłaty wysłany na nieaktualny adres

Zdarza się, że pozwany dowiaduje się o sprawie dopiero po zajęciu rachunku bankowego albo wynagrodzenia. Przyczyną może być wysłanie nakazu na adres, pod którym pozwany już nie mieszkał.

W takiej sytuacji należy ustalić:

• jaki sąd wydał nakaz,
• kiedy został wydany,
• na jaki adres wysyłano korespondencję,
• w jaki sposób sąd uznał przesyłkę za doręczoną,
• czy nakaz jest prawomocny,
• czy nadano klauzulę wykonalności,
• na jakiej podstawie komornik prowadzi egzekucję.

Pomocne mogą być dokumenty potwierdzające rzeczywiste miejsce zamieszkania, np.:

• umowa najmu,
• akt własności,
• zaświadczenie o zatrudnieniu,
• rachunki,
• korespondencja urzędowa,
• potwierdzenie zameldowania,
• dokumenty dotyczące przeprowadzki.

Sposób działania zależy od okoliczności oraz rodzaju postępowania. Dlatego taką sprawę należy przeanalizować indywidualnie.

Co zrobić po przekroczeniu terminu?

Jeżeli termin został przekroczony bez winy pozwanego, można rozważyć złożenie wniosku o jego przywrócenie.

Wniosek należy wnieść co do zasady w ciągu tygodnia od dnia ustania przyczyny uchybienia. Trzeba w nim uprawdopodobnić, że niezachowanie terminu nastąpiło bez winy strony.

Jednocześnie z wnioskiem należy dokonać spóźnionej czynności, czyli złożyć sprzeciw.

Przyczyną uchybienia terminu może być przykładowo:

• nagła hospitalizacja,
• poważna choroba uniemożliwiająca działanie,
• nieprawidłowe doręczenie,
• zdarzenie losowe,
• inna przeszkoda, której strona nie mogła uniknąć mimo zachowania należytej staranności.

Samo zapomnienie, brak znajomości przepisów lub odłożenie sprawy na później zazwyczaj nie wystarczą do przywrócenia terminu.

Złożenie wniosku nie wstrzymuje automatycznie wykonania nakazu. Sąd może jednak, zależnie od okoliczności, wstrzymać postępowanie albo wykonanie orzeczenia.

Najczęstsze błędy przy składaniu sprzeciwu

Do najczęściej popełnianych błędów należą:

• przekroczenie terminu,
• wysłanie pisma do niewłaściwego sądu,
• przesłanie sprzeciwu zwykłym e-mailem,
• brak podpisu,
• brak sygnatury,
• niewskazanie zakresu zaskarżenia,
• zaskarżenie tylko części nakazu przez pomyłkę,
• brak przedstawienia konkretnych zarzutów,
• niedołączenie posiadanych dowodów,
• pominięcie zarzutu przedawnienia,
• nieuwzględnienie wcześniejszych wpłat,
• pomylenie sprzeciwu z zarzutami,
• ignorowanie wezwań sądu po złożeniu pisma.

W sprawie sądowej znaczenie ma nie tylko samo wniesienie sprzeciwu, ale również prawidłowe prowadzenie dalszego postępowania.

Jak przygotować się do sporządzenia sprzeciwu?

Przed przygotowaniem pisma warto zebrać:

• nakaz zapłaty,
• pozew wraz z załącznikami,
• kopertę lub potwierdzenie doręczenia,
• pouczenie sądu,
• umowę będącą podstawą roszczenia,
• potwierdzenia płatności,
• faktury i rachunki,
• wypowiedzenie umowy,
• wezwania do zapłaty,
• korespondencję z wierzycielem,
• dokumenty dotyczące reklamacji,
• wcześniejsze pisma sądowe lub komornicze.

Następnie należy przygotować chronologiczny opis sprawy. Pozwala to ustalić, które okoliczności są sporne i jakie dowody mogą mieć znaczenie.

Pomoc prawnika przy sprzeciwie od nakazu zapłaty

Przygotowanie skutecznego sprzeciwu wymaga analizy pozwu, dokumentów i terminów. W bardziej skomplikowanych sprawach znaczenie może mieć również właściwe zastosowanie przepisów dotyczących przedawnienia, cesji, potrącenia albo niedozwolonych postanowień umownych.

Kancelaria może pomóc w:

• ocenie zasadności roszczenia,
• ustaleniu terminu na sprzeciw,
• analizie prawidłowości doręczenia,
• sprawdzeniu przedawnienia,
• określeniu zakresu zaskarżenia,
• przygotowaniu zarzutów,
• zgromadzeniu materiału dowodowego,
• sporządzeniu sprzeciwu,
• przygotowaniu wniosku o przywrócenie terminu,
• prowadzeniu negocjacji,
• reprezentacji podczas dalszego postępowania.

Pomagamy zarówno w sporządzaniu pism procesowych, jak i w pełnej reprezentacji przed sądem.

Najczęściej zadawane pytania – FAQ

Ile czasu jest na wniesienie sprzeciwu?

W przypadku nakazu wydanego w postępowaniu upominawczym i doręczonego w Polsce termin wynosi co do zasady dwa tygodnie. Zawsze należy sprawdzić termin wskazany w pouczeniu sądu.

Czy za sprzeciw trzeba zapłacić?

Sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym co do zasady nie podlega opłacie sądowej.

Czy wystarczy napisać, że nie zgadzam się z nakazem?

Warto przedstawić konkretne zarzuty, okoliczności oraz dowody. Samo ogólne zaprzeczenie może nie zapewnić skutecznej obrony podczas dalszego postępowania.

Czy trzeba dołączyć dowody?

W zwykłym postępowaniu warto dołączyć posiadane dokumenty oraz zgłosić pozostałe dowody. W elektronicznym postępowaniu upominawczym do sprzeciwu nie dołącza się dowodów.

Czy sprzeciw można wysłać e-mailem?

Zwykła wiadomość e-mail nie stanowi prawidłowego sposobu wniesienia sprzeciwu. Należy zastosować sposób wskazany w pouczeniu sądu.

Co się stanie po złożeniu sprzeciwu?

W zwykłym postępowaniu upominawczym nakaz traci moc w zaskarżonej części, a sprawa jest dalej rozpoznawana. W EPU sąd umarza elektroniczne postępowanie w zakresie objętym sprzeciwem.

Czy po sprzeciwie odbędzie się rozprawa?

Nie zawsze. Sąd może wyznaczyć rozprawę, ale w określonych sytuacjach może również rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym.

Czy można zakwestionować tylko część długu?

Tak. Należy jednak precyzyjnie wskazać, jaka część nakazu jest zaskarżana. Pozostała część może się uprawomocnić.

Czy firma windykacyjna musi udowodnić nabycie długu?

Powód powinien wykazać, że przysługuje mu dochodzone roszczenie. Jeżeli nabył wierzytelność w drodze cesji, powinien udowodnić skuteczne nabycie konkretnego długu.

Co zrobić, gdy o nakazie dowiaduję się od komornika?

Należy jak najszybciej ustalić sąd, sygnaturę, sposób doręczenia nakazu i podstawę egzekucji. W zależności od okoliczności możliwe może być złożenie sprzeciwu, wniosku o przywrócenie terminu albo innych pism.

Warto przeczytać również

Informacje powiązane z nakazem zapłaty oraz dochodzeniem należności znajdziesz w poniższych materiałach:

• Przedawnienie długu – kiedy można bronić się przed zapłatą?
• Wezwanie do zapłaty – kiedy wysłać pismo i jak dochodzić długu?
• Windykacja i odzyskiwanie należności
• Postępowanie cywilne – pomoc prawna

Podstawa prawna

Zasady wydawania i zaskarżania nakazów zapłaty określają przede wszystkim art. 480¹–505 oraz art. 505²⁸–505³⁹ Kodeksu postępowania cywilnego.

Przepisy regulują między innymi:

• termin wniesienia sprzeciwu,
• właściwość sądu,
• zakres zaskarżenia,
• skutki wniesienia sprzeciwu,
• zasady elektronicznego postępowania upominawczego,
• konsekwencje braku reakcji pozwanego.

Każda sprawa wymaga jednak indywidualnej analizy pozwu, nakazu, pouczenia oraz dokumentów przedstawionych przez powoda.

Podsumowanie

Sprzeciw od nakazu zapłaty umożliwia pozwanemu zakwestionowanie roszczenia i przedstawienie własnych argumentów. Najważniejsze jest zachowanie terminu oraz prawidłowe wskazanie zakresu zaskarżenia.

Po odebraniu nakazu należy:

• zapisać datę doręczenia,
• przeczytać pouczenie,
• ustalić rodzaj postępowania,
• sprawdzić termin,
• przeanalizować pozew,
• zgromadzić dokumenty,
• przygotować zarzuty,
• złożyć sprzeciw we właściwy sposób.

Brak reakcji może spowodować, że nakaz uzyska skutki prawomocnego wyroku, a wierzyciel rozpocznie windykację i egzekucję należności.

Jeżeli otrzymałeś nakaz zapłaty i nie wiesz, jak przygotować sprzeciw, skorzystaj z porady prawnej we Włocławku.

Kontakt

Kancelaria Prawna Włocławek – ELEX
ul. Wojska Polskiego 18/3
Telefon: 539 903 764
E-mail: sekretariat@kancelariawloclawek.pl